یان گل شهرساز دانمارکی که اغلب پژوهش های خود را معطوف به فعالیت های انسان در فضای همگانی میکند،سه نوع فعالیت را در فضای ییرونی برای شهروندان تقسیم بندی میکند: 1.فعالیت های ضروری نظیر اقدامات روزانه چون مدرسه،کار،خرید مایحتاج روزانه و . . . 2.فعالیت های گزینشی تفریحی که با خواست و میل شهروندان خضور در این فضاها انجام میشود. 3.فضای اجتماعی که به نوعی همان فضای انتخابی است اما برای اهداف خاص یک گروه. یان کل معتقد است که هرچه فضا از نظر کیفی جذاب تر باشد فعالیت های گزینشی تفریحی بیشتری در آن رخ میدهد فلذا کیفیت زیست پذیری در نتیجه آن ارتقا میابد. پارک های جیبی یا همان mini park میتواند نقش بسزایی در کیفیت زیست پذیری شهروندان و امور فرهنگی ایفا کند و مکان یابی آن باید به گونه ای باشد که فاصله طی کردن مسافت در هر محله بصورت پیاده نهایتا ده دقیقه باشد و مدیریت این پارک از تمامی لحاظ ها تحت کنترل گروه های مردمی باشد.